,

W kilku słowach (Trumbo, Pokój, Ex Machina)

09:35


Trumbo reż. Jay Roach

To co Hollywood  zdaje się kochać najbardziej to... Hollywood. W ostatnich latach filmy, które sięgały po Oscary dotyczyły właśnie tematów w pewien sposób dotykających przemysłu filmowego – Argo, Birdman, Artysta. W tym roku pojawił się Trumbo i mimo iż nie ma szans na statuetkę w głównej kategorii, ma i to całkiem spore szanse Bryan Cranston – odtwórca tytułowej roli. Wcale nie dlatego, że to rzeczywiście najlepsza rola z nominowanych, a dlatego, że Hollywood uwielbia klepać się po pleckach – a Dalton Trumbo to legenda hollywoodzkiego scenopisarstwa. Kojarzycie Rzymskie wakacje z Audrey Hepburn lub Spartakusa z Kirkiem Douglasem? Za scenariusze do tych filmów nagrodzonych Oscarami odpowiedzialny jest właśnie Dalton Trumbo, mimo że podczas ich powstawania nikt nie chciał wypowiadać tego nazwiska głośno.  Pod koniec lat 40 odmówił składania zeznań przed Komisją d/s Działalności Antyamerykańskiej za co trafił do więzienia oraz odebrano mu prawo do wykonywania zawodu. To go jednak nie powstrzymało. Zaczął pisać pod pseudonimami i mało tego - jego filmy obsypywano nagrodami. Trumbo ze świetną (ale czy oscarową?) rolą Cranstona przedstawia losy człowieka, który nie zgadza się na porażkę. Śmieje się w twarz swoim przeciwnikom, nie szuka poklasku jak większość Hollywood i pozostaje wierny swoim ideałom bez względu na otoczenie. Poznajemy Hollywood od kuchni, Amerykę przełomu lat 40 i 50, a nawet o Oscarach jest co nieco. Bryan Cranston zmienia laboratoryjny fartuch na maszynę do pisania, czy to przyniesie mu Oscara? Wszyscy liczą na statuetkę dla DiCaprio, ale Akademia lubi zaskakiwać...



Pokój reż. Lenny Abrahamson

Dźwiękoszczelny pokój z małym świetlikiem na suficie. Wanna, kuchnia i sypialnia na kilku metrach kwadratowych. Ma od 7 lat ma tylko tyle, jej 5-cio letni syn Jack ma aż tyle. Jack nie zna świata poza pokojem, dla niego pokój to cały świat. Urodził się w nim, w nim je, biega, bawi się. To cały jego świat. Zna tylko swoją matkę i Starego Nicka, który ich tu zamknął. Pokój Lenny’ego Abrahamsona, który zdobył w tym roku nagrodę publiczności na Warszawskim Festiwalu Filmowym najbardziej porusza wtedy, kiedy oddaje głos małemu protagoniście. Jego prostota patrzenia na świat, którego nigdy nie dane mu było poznać jest ujmująca. To opowieść o odkrywaniu świata. Odkrywaniu go na nowo i poznawaniu po raz pierwszy. Film dwóch aktorów Brie Larson (Ma) i Jacoba Tremblaya (Jack), którzy razem potrafią wywołać u widza całe spektrum emocji. To jest największą zaletą tego filmu – każe widzowi przejąć się tą historią, wczuć w sytuację bohaterów, emocjonalnie ją przyżywać. Film, który emocjonalnie trzyma Cię na skraju siedzenia.
Trzymam kciuki za Oscary, oby dostał ich kilka :)



Ex Machina reż. Alex Garland

Nie jestem fanką sci-fi. Nigdy nie byłam. Ale nieskończenie wiele razy dawałam mu szanse, bo jak można powiedzieć, że się czegoś nie lubi jeśli nigdy się tego nie próbowało? Przerobiłam już tych filmów i znalazłam wśród nich kilka perełek – teraz do ich grona dołącza Ex Machina
Mamy klaustrofobiczny dom, który bardziej przypomina laboratorium, niż przytulne mieszkanko. Jego klaustrofobia wcale nie polega na wielkości, wręcz przeciwnie, labirynt szczelnie pozamykanych pokoi robi wrażenie – ale właśnie na tej szczelności. Każde drzwi otwiera magnetyczna karta – pod warunkiem, że masz uprawnienia do przebywania w danym pomieszczeniu. Bezpieczne i niebezpieczne zarazem... Film co chwila stawia przed widzem nowe pytania, moralne zagadki, wrzuca go w nowe sytuacje, każe myśleć! Co jest istotą człowieczeństwa, czy powinniśmy bawić się w bogów tylko i dlatego, że mamy do tego potrzebne środki, jakie zagrożenia niesie za sobą rozwój sztucznej inteligencji? Ten minimalistyczny thriller porzuca efektowne zagrania skupiając się na samych emocjach, napięciu między bohaterami, atmosferze tak gęstej, że momentami sami czujemy się niezręcznie i... trójce aktorów. Oscar Isaac jednej z najbardziej niedocenianych dziś aktorów, który po raz kolejny udowadnia, że potrafi zagrać wszystko i być na tyle wiarygodnym, że zapominamy o jego poprzednich rolach. Domhnall Gleeson, który niejako staje po stronie widza i zadaje wszystkie niewygodne pytania, jakie nam przychodzą do głowy i Alicia Vikander, która znalazła się na mojej liście aktorek, które TRZEBA obserwować. Po Dziewczynie z portretu i teraz Ex Machinie jestem przekonana, że jeszcze sporo w Hollywood namiesza.



You Might Also Like

0 Comments

Instagram